Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

Ένα καράβι φεύγει

[...] Με κόπο συλλαβίζει ο κόσμος το όνομά του [...]

[...] και το που πάει κανένας δεν ξέρει.

[...] Οι άνθρωποι που κοιτάν στην παραλία
νοιώθουν πιο άδεια, πιο στενή την πολιτεία
και πιο γυμνή ο καθένας τη ζωή του
-σαν κάτι να τους έφυγε μαζί του.

(Κ.Ουράνης)
-----
Αααχ!!Αχ Καραβάκι μου!!!
-----
"Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;
Σε μάχεται η θάλασσα, δεν τη φοβάσαι;
Ανέμοι σφυρίζουν και πέφτει νερό,
πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;

-Για χώρα πηγαίνω πολύ μακρινή
θα φέξουνε φάροι πολλοί να περάσω
βοριάδες, νοτιάδες θα βρω μα θα φτάσω
με πρίμο αγεράκι, μ' ακέριο πανί.

-Κι αν οι κάβοι σου στήσουν τη νύχτα καρτέρι;
Απάνω σου αν πέσει το κύμα θεριό
και πάρει τους ναύτες και τον τιμονιέρη;
Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;

-Ψηλά στο εκκλησάκι του βράχου που ασπρίζει
για μένα έχουν κάμει κρυφή λειτουργία
ορθός ο Χριστός το τιμόνι μου αγγίζει
στην πλώρη μου στέκει η παρθένα Μαρία."

(Ζ.Παπαντωνίου)


2 σχόλια:

  1. "Καράβι μικρό,που κανείς δε σε ξέρει
    και καμία στεριά,δε σου απλώνει το χέρι
    Θα φύγει κι αυτό...θα δεις θα περάσει
    σαν καράβι μικρό,που λιμάνι θα πιάσει..."

    παει τελικα...?!!! :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή