Υπό τον ήχο της βροχής, με κάπως 'βαριά' διάθεση

και με αφορμή πως δεν θες να με στενοχωρείς (με τα δικά σου) γιατί είμαι χαρούμενος άνθρωπος και θέλεις να παίρνεις από την χαρά μου,

σου υπενθυμίζω πως...

δεν είμαι χαρούμενος άνθρωπος επειδή συμβαίνουν ευχάριστα πράγματα. Δεν ξέρω καν αν είμαι χαρούμενη. Προσπαθώ πάντως παρότι δεν πετούν πεταλούδες γύρω μου. Ούτε καρδούλες βλέπω, ούτε αστεράκια. Ούτε τραγούδια ηχούν στα αυτιά μου. Τα ονειρεύομαι όμως κι αυτό μου δίνει αισιοδοξία. Την δύναμη να ονειρεύομαι δεν την έχω έμφυτη. Την αντλώ κυρίως απ' τους ανθρώπους που αγαπώ και μ' αγαπούν. Μ'αυτούς που αγαπώ, θέλω να μοιράζομαι (τα όμορφα και τα άσχημα). Εσύ που μ' αγαπάς είσαι η κινητήρια δύναμή μου. Όταν με βάζεις στο περιθώριο, δεν μ΄αφήνεις να ονειρεύομαι ελεύθερα.

Εκείνο...που αγαπώ τόσο πολύ

Είχα τόσα λόγια να συνοδέψω αυτή την εικόνα!!

Για πρώτη φορά ίσως στην ζωή μου την κοιτούσα και την αγαπούσα σε όλα τα επίπεδα.

Σ'αυτή την πρώτη μου ανάρτηση ήθελα να κάνω παιχνίδια μέσα και έξω από το νερό...
---------- ---------- ---------- ----------

Η ζωή ωστόσο δεν αφουγκράζεται τον παλμό του καθενός γιατί έχει τους δικούς της ρυθμούς!!

Έτσι και χθές....
Έτσι και σήμερα...

Το Id μου, μου στέλνει μηνύματα κινδύνου κι έτσι τα παιχνίδια μέσα και έξω από το νερό αναβάλλονται.

Το Ιd μου με καλεί σε βοήθεια κι εγώ που δεν ξέρω μακροβούτια, κοιτώ σαν χαμένη και για μια στιγμή αμφιβάλλω για όλα. Για τις βασικές κολυμβητικές μου ικανότητες, για την ύπαρξη πραγματικού κινδύνου, για τους λόγους που έχω να βουτήξω και να σώσω ό,τι σώζεται. Παίρνω μια ανάσα και βουτώ. Και καθόλου μπάνιο να μην ήξερα, πάλι θα έπεφτα. Δεν θέλω και δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Η αδυναμία του είναι η μεγαλύτερη δύναμη που έχει να με υποτάσσει.

Καληνύχτα ΙD μου! Σ' αγαπώ πολύ! Ελπίζω κι εύχομαι κι αυτή την αδυναμία να την κάνεις μαγική δύναμη!!!

Boomerang

Με στόλισες καλά καλά με τα ψέματα που έχεις υιοθετήσει για να μπορείς να πορεύεσαι στην ζωή και με δίδαξες πως να τα σερβίρω στους άλλους. Όταν ήρθε η ώρα της εξέτασης η μαθητριούλα σου, έκανε μια απατεωνιά εις βάρος σου. Αποτέλεσμα; Δέχτηκες την υποκρισία μου με ανακούφιση σαν να πρόκειται για την μεγαλύτερη αλήθεια. Όλοι μας -κι εσύ δάσκαλε -ας έχουμε υπόψιν πως...

"όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες"!

Το "σπίτι" μου

Τα αθώα και τα ένοχα μυστικά

που έχουμε μοιραστεί...

Οι μουσικές που μας ενώνουν,
μας κάνουν να νοσταλγούμε, να αγαπάμε...

Οι αγωνίες και οι φόβοι μας που βρίσκουν καταφύγιο...
Η λάσπη που φάγαμε όταν ήμασταν πιτσιρίκια
και έγινε χρυσόσκονη στο πέρασμα του χρόνου...
Η Ασπασία και ο Κλεόβουλος,
τα στρατιωτάκια, η μικρή φωτογραφία, τα μπουγέλα που παίξαμε,
τα αυγά που κλέψαμε για να φτιάξουμε "ομελέτες", "ντολμαδάκια" και άλλα...
Τα ψέματα που είπαμε...
Οι συζητήσεις που άρχισαν πολλάαα χρόνια πριν
και συνεχίζονται μέχρι σήμερα...
Οι τούμπες που μετρήσαμε στο χιόνι
μέχρι να φτάσουμε σχολείο...
Οι δοκιμασίες που μας "επέβαλαν"
και οι άλλες που επιλέξαμε εμείς...
Οι φωτογραφίες στο συρτάρι με τα θαμπά χρώματα και τα
...αγαπημένα πρόσωπα!!!

Αυτοί είναι οι φίλοι μου!

Το σπίτι μου! Γιατί...

"ο καλός φίλος είναι στην ψυχή του ανθρώπου ό,τι το σπίτι για το σώμα!
Είναι το καταφύγιο από την βροχή και το κρύο,
το μέρος στο οποίο δεν φοράμε περιττά ρούχα!"

Σαν σήμερα...

το 1914, αρχίζουν οι πρώτες διώξεις εναντίον των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

το 1945, σ' ένα ερημικό οροπέδιο του Νέου Μεξικού, οι Αμερικανοί δοκιμάζουν με επιτυχία την πρώτη στον κόσμο ατομική βόμβα, με το κωδικό όνομα «Αγία Τριάδα».

το 1969, εκτοξεύεται το διαστημόπλοιο «Απόλλων 11» με τους αστροναύτες Νιλ Άρμστρονγκ, Μπαζ Όλντριν και Μάικλ Κόλινς, με προορισμό τη Σελήνη.

το 1985

πεθαίνει ο διάσημος Γερμανός συγγραφέας Μπελ Χάινριχ, που είχε τιμηθεί το 1972 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας,

ενώ την ίδια μέρα σε κάποιο άλλο σημείο της Ευρώπης

...γεννιέται μια μικρή σπίθα και μπαίνει στην ζωή μου!

Από εκείνη την μέρα -που είδα για πρώτη φορά ένα μικροσκοπικό χεράκι να με χαιρετά πίσω από ένα παράθυρο μαιευτηρίου- πέρασαν κιόλας... 25 ολόκληρα χρόνια!! Μάλιστα! Ένα ολόκληρο τέταρτο του αιώνα που το έχω μοιραστεί με μια σπίθα, την αδερφούλα μου! Ασημένια γεννέθλια επέτειος και ο απολογισμός ...
πολλά παιχνίδια, πολλές ζαβολιές, πολλές συζητήσεις, πολλές αγκαλιές, πολλά χάδια και φιλιά. Καυγάδες λίγοι μόνο κι αυτοί άνευ σημασίας. Ξεχασμένοι! Γιατί όπως έχει πει κάποιος οι άνθρωποι ξεχνούν τι ακριβώς είπες και έκανες αλλά πάντα θυμούνται πως τους έκανες να αισθάνονται!! Όμορφα!! Χρόνια όμορφα, χαρούμενα, αγαπημένα!! Αυτά θυμάμαι όταν αναλογίζομαι τον χρόνο που έχω μοιραστεί με τις αδερφούλες μου και αισθάνομαι πολύ τυχερή και ευλογημένη που τις έχω! Οι δυο τους είναι το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μου!!

Αγάπη ατελείωτη το κάθε μου γιατί, στα χρόνια μου να κρύβεσαι και να σε βρίσκω εκεί. Σε φέρνω μες στη σκέψη μου, στο νου μου όλο το χθες. Μια αίσθηση αξέχαστη οι δικές μας οι στιγμές!
Όποιο κομμάτι της ζωής μου και να δω πάντοτε ήσουν ό,τι είχα πιο γλυκό!

Μικρή μου σπίθα που μεγαλώνεις, να ζεσταίνεις πάντα με την παρουσία σου την ζωή μου!!

Μικρή μου, να ζήσεις Χρόνια Πολλά με Υγεία και να διατηρείς την σπίθα που έχεις!!
Το πνεύμα σου και το χαμόγελό σου να φωτίζουν πάντα!!!!!!!

Ένα μεγάλο φωτεινό Καλοκαίρι

"Αυτός είναι ο ήλιος που ποθούσα να δω.
Ο έξω κόσμος βιαστικά μεγαλώνει.
Βιάζομαι να πετάξω και γω
στον ουρανό σαν ασημένιο μπαλόνι.

Ο ορίζοντας άνοιξε σαν αγκαλιά
κι εγώ θα τρέξω σ' άγνωστα μέρη.

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι
πηδάει στο δρόμο απ' των σπιτιών τις σκεπές.
Είναι παιδί και με τραβάει απ' το χέρι.
Στο τέλος όλες οι υπόγειες στοές
βγάζουν σ' ένα φωτεινό καλοκαίρι.

Σ' αυτήν την κατήφεια δεν χωρούσα να ζω,
στους άλλους να βρίζω τα δικά μου τα χάλια.
Η αλήθεια μου έγινε θηλειά στο λαιμό
και η αγάπη γύρω απ' την καρδιά μου τανάλια.

Ας σβήσει απ' το στήθος μου αυτή η σκιά.
Όσα ο καιρός είναι να φέρει, θα φέρει.

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι...

Κι αν κάτι όλα μέσα μου τα βρίσκει λειψά
και κάθε γιορτή ένα σαχλό καρναβάλι,
ας στριμωχτεί στη σκοτεινή του σπηλιά
να περιμένει το φθινόπωρο πάλι
γιατί ο ορίζοντας άνοιξε σαν αγκαλιά
κι εγώ θα τρέξω σ' άγνωστα μέρη.

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι
πηδά στο δρόμο απ' των σπιτιών τις σκεπές.
Είναι παιδί και με τραβάει απ' το χέρι
κι οι σκόρπιες άκρες μου ενώνονται, δες."

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι... να έχουμε όλοι μας!!

Open Up

Τα κοριτσάκια νεαρής ηλικίας θα γράφουν για πολλά χρόνια ακόμα τα 'μυστικά' τους σε ημερολόγιο. Κάθε χρόνο θα ξετρυπώνουν καινούριοι συγγραφείς, ποιητές, ζωφράφοι και ένα σωρό άλλοι δημιουργικοί άνθρωποι που δεν μπορούν να επενδύσουν το μεγαλείο τους σε διαπροσωπικές σχέσεις. Θ' ανθίζουν πάντα όλοι αυτοί οι άνθρωποι κι ας μην διαβάζει κανείς τα βιβλία τους, κι ας μην υπάρχει ενδιαφέρον για την τέχνη τους. Θ' ανθίζουν όπως ανθίζουν τα λουλούδια από την φύση τους και όχι από την ματαιοδοξία τους μήπως κάποιος τα μυρίσει ή τα στολίσει στο όμορφο βάζο του. Η ψυχή θ' ανθίζει μέσα σε ημερολογιακά αποσπάσματα, ποιήματα και πίνακες. Δημιουργία προερχόμενη από ανάπηρες, ευνουχισμένες σχέσεις. Και δυστυχώς στο απροχώρητο έχει φτάσει το κακό που αποστηθίζεις τους στίχους του ανάπηρου ποιήματος και κρεμάς από θαυμασμό τον ανάπηρο πίνακα στους τοίχους σου. Για φαντάσου! Ψυχή... κρεμασμένη.

Κάνε μου μια χάρη σε παρακαλώ. Προσπάθησε να νοιώσεις τον άλλον και ξεδίπλωσε με την σειρά σου τις δικές σου σκέψεις και συναισθήματα. Μόνο αν χρειαστεί κλείσε την πόρτα και μην χαρίζεσαι. Άφηνε πάντα όμως ένα παράθυρο ανοιχτό για να είναι σε θέση η ψυχή σου να ξεγλιστρήσει και πάλι όταν βρει να ενωθεί. Μ' άλλα λόγια, μην σταματάς να επικοινωνείς, να ζωγραφίζεις,

ΝΑ ΑΝΘΙΖΕΙΣ!

(Open Up!! Παραβλέψτε παρακαλώ το κομμάτι της διαφήμισης και απολαύστε το τραγουδάκι.)