Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011

Οι φίλοι είναι για πάντα


Αν στα μονοπάτια της ζωής
ανταμωθήκαμε και σμίξαμε θαρρείς
κι ήμασταν γνωστοί από χρόνια...
Αν δεν ήσουν φίλος μου καλός
στ' αλήθεια μόνο ένας θεός μπορεί να δει
αυτό που νιώθω εγώ για σένα...

Οι φίλοι είναι για πάντα δεν είναι για μια φορά,
κοντά σου βρίσκονται στον πόνο στη χαρά.
Οι φίλοι δεν είναι μόνο για μια φορά.
Οι φίλοι είναι για πάντα.

Αν με ζητήσεις θα 'μαι δίπλα σου εγώ
και θα κινήσω αν θέλεις γη και ουρανό.
Οι φίλοι δεν είναι μόνο για μια φορά.
Οι φίλοι είναι για πάντα.

Πώς να μην πονέσω όταν πονάς;
Σε νιώθω τόσο και γελώ όταν γελάς!
Κάτι ωραίο μας ενώνει.

Αν θα έρθει κάποτε η στιγμή
που θα χωρίσουνε οι δρόμοι μας,
μην πεις η φιλία εδώ τελειώνει.

Οι φίλοι είναι για πάντα δεν είναι για μια φορά,
κοντά σου βρίσκονται στον πόνο στη χαρά.
Οι φίλοι δεν είναι μόνο για μια φορά.
Οι φίλοι είναι για πάντα.

Αν με ζητήσεις θα 'μαι δίπλα σου.


Α!! Και φυσικά, ξέρεις εσύ...



όταν η τράπουλα σε χλευάζει
έχεις πάντα ένα μπαλαντέρ στο μανίκι!
Έναν τζόκερ έτοιμο να σε κάνει να γελάσεις!



Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

Υπό τον ήχο της βροχής, με κάπως 'βαριά' διάθεση

dark rain Pictures, Images and Photos

και με αφορμή πως δεν θες να με στενοχωρείς (με τα δικά σου) γιατί είμαι χαρούμενος άνθρωπος και θέλεις να παίρνεις από την χαρά μου,

σου υπενθυμίζω πως...

δεν είμαι χαρούμενος άνθρωπος επειδή συμβαίνουν ευχάριστα πράγματα. Δεν ξέρω καν αν είμαι χαρούμενη. Προσπαθώ πάντως παρότι δεν πετούν πεταλούδες γύρω μου. Ούτε καρδούλες βλέπω, ούτε αστεράκια. Ούτε τραγούδια ηχούν στα αυτιά μου. Τα ονειρεύομαι όμως κι αυτό μου δίνει αισιοδοξία. Την δύναμη να ονειρεύομαι δεν την έχω έμφυτη. Την αντλώ κυρίως απ' τους ανθρώπους που αγαπώ και μ' αγαπούν. Μ'αυτούς που αγαπώ, θέλω να μοιράζομαι (τα όμορφα και τα άσχημα). Εσύ που μ' αγαπάς είσαι η κινητήρια δύναμή μου. Όταν με βάζεις στο περιθώριο, δεν μ΄αφήνεις να ονειρεύομαι ελεύθερα.

Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011

Εκείνο...που αγαπώ τόσο πολύ

Είχα τόσα λόγια να συνοδέψω αυτή την εικόνα!!

Για πρώτη φορά ίσως στην ζωή μου την κοιτούσα και την αγαπούσα σε όλα τα επίπεδα.

Σ'αυτή την πρώτη μου ανάρτηση ήθελα να κάνω παιχνίδια μέσα και έξω από το νερό...
---------- ---------- ---------- ----------

Η ζωή ωστόσο δεν αφουγκράζεται τον παλμό του καθενός γιατί έχει τους δικούς της ρυθμούς!!

Έτσι και χθές....
Έτσι και σήμερα...

Το Id μου, μου στέλνει μηνύματα κινδύνου κι έτσι τα παιχνίδια μέσα και έξω από το νερό αναβάλλονται.

Το Ιd μου με καλεί σε βοήθεια κι εγώ που δεν ξέρω μακροβούτια, κοιτώ σαν χαμένη και για μια στιγμή αμφιβάλλω για όλα. Για τις βασικές κολυμβητικές μου ικανότητες, για την ύπαρξη πραγματικού κινδύνου, για τους λόγους που έχω να βουτήξω και να σώσω ό,τι σώζεται. Παίρνω μια ανάσα και βουτώ. Και καθόλου μπάνιο να μην ήξερα, πάλι θα έπεφτα. Δεν θέλω και δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Η αδυναμία του είναι η μεγαλύτερη δύναμη που έχει να με υποτάσσει.

Καληνύχτα ΙD μου! Σ' αγαπώ πολύ! Ελπίζω κι εύχομαι κι αυτή την αδυναμία να την κάνεις μαγική δύναμη!!!

Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010

Boomerang

Με στόλισες καλά καλά με τα ψέματα που έχεις υιοθετήσει για να μπορείς να πορεύεσαι στην ζωή και με δίδαξες πως να τα σερβίρω στους άλλους. Όταν ήρθε η ώρα της εξέτασης η μαθητριούλα σου, έκανε μια απατεωνιά εις βάρος σου. Αποτέλεσμα; Δέχτηκες την υποκρισία μου με ανακούφιση σαν να πρόκειται για την μεγαλύτερη αλήθεια. Όλοι μας -κι εσύ δάσκαλε -ας έχουμε υπόψιν πως...

"όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες"!

Τρίτη 27 Ιουλίου 2010

Το "σπίτι" μου

Τα αθώα και τα ένοχα μυστικά
που έχουμε μοιραστεί...
Οι μουσικές που μας ενώνουν,
μας κάνουν να νοσταλγούμε, να αγαπάμε...
Οι αγωνίες και οι φόβοι μας που βρίσκουν καταφύγιο...
Η λάσπη που φάγαμε όταν ήμασταν πιτσιρίκια
και έγινε χρυσόσκονη στο πέρασμα του χρόνου...
Η Ασπασία και ο Κλεόβουλος,
τα στρατιωτάκια, η μικρή φωτογραφία, τα μπουγέλα που παίξαμε,
τα αυγά που κλέψαμε για να φτιάξουμε "ομελέτες", "ντολμαδάκια" και άλλα...
Τα ψέματα που είπαμε...
Οι συζητήσεις που άρχισαν πολλάαα χρόνια πριν
και συνεχίζονται μέχρι σήμερα...
Οι τούμπες που μετρήσαμε στο χιόνι
μέχρι να φτάσουμε σχολείο...
Οι δοκιμασίες που μας "επέβαλαν"
και οι άλλες που επιλέξαμε εμείς...
Οι φωτογραφίες στο συρτάρι με τα θαμπά χρώματα και τα
...αγαπημένα πρόσωπα!!!

Αυτοί είναι οι φίλοι μου!

Το σπίτι μου! Γιατί...

"ο καλός φίλος είναι στην ψυχή του ανθρώπου ό,τι το σπίτι για το σώμα!
Είναι το καταφύγιο από την βροχή και το κρύο,
το μέρος στο οποίο δεν φοράμε περιττά ρούχα!"

Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010

Σαν σήμερα...

το 1914, αρχίζουν οι πρώτες διώξεις εναντίον των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

το 1945, σ' ένα ερημικό οροπέδιο του Νέου Μεξικού, οι Αμερικανοί δοκιμάζουν με επιτυχία την πρώτη στον κόσμο ατομική βόμβα, με το κωδικό όνομα «Αγία Τριάδα».

το 1969, εκτοξεύεται το διαστημόπλοιο «Απόλλων 11» με τους αστροναύτες Νιλ Άρμστρονγκ, Μπαζ Όλντριν και Μάικλ Κόλινς, με προορισμό τη Σελήνη.

το 1985
πεθαίνει ο διάσημος Γερμανός συγγραφέας Μπελ Χάινριχ, που είχε τιμηθεί το 1972 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας,

ενώ την ίδια μέρα σε κάποιο άλλο σημείο της Ευρώπης

...γεννιέται μια μικρή σπίθα και μπαίνει στην ζωή μου!

Από εκείνη την μέρα -που είδα για πρώτη φορά ένα μικροσκοπικό χεράκι να με χαιρετά πίσω από ένα παράθυρο μαιευτηρίου- πέρασαν κιόλας... 25 ολόκληρα χρόνια!! Μάλιστα! Ένα ολόκληρο τέταρτο του αιώνα που το έχω μοιραστεί με μια σπίθα, την αδερφούλα μου! Ασημένια γεννέθλια επέτειος και ο απολογισμός ...
πολλά παιχνίδια, πολλές ζαβολιές, πολλές συζητήσεις, πολλές αγκαλιές, πολλά χάδια και φιλιά. Καυγάδες λίγοι μόνο κι αυτοί άνευ σημασίας. Ξεχασμένοι! Γιατί όπως έχει πει κάποιος οι άνθρωποι ξεχνούν τι ακριβώς είπες και έκανες αλλά πάντα θυμούνται πως τους έκανες να αισθάνονται!! Όμορφα!! Χρόνια όμορφα, χαρούμενα, αγαπημένα!! Αυτά θυμάμαι όταν αναλογίζομαι τον χρόνο που έχω μοιραστεί με τις αδερφούλες μου και αισθάνομαι πολύ τυχερή και ευλογημένη που τις έχω! Οι δυο τους είναι το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μου!!

Αγάπη ατελείωτη το κάθε μου γιατί, στα χρόνια μου να κρύβεσαι και να σε βρίσκω εκεί. Σε φέρνω μες στη σκέψη μου, στο νου μου όλο το χθες. Μια αίσθηση αξέχαστη οι δικές μας οι στιγμές!
Όποιο κομμάτι της ζωής μου και να δω πάντοτε ήσουν ό,τι είχα πιο γλυκό!

Μικρή μου σπίθα που μεγαλώνεις, να ζεσταίνεις πάντα με την παρουσία σου την ζωή μου!!

Μικρή μου, να ζήσεις Χρόνια Πολλά με Υγεία και να διατηρείς την σπίθα που έχεις!!
Το πνεύμα σου και το χαμόγελό σου να φωτίζουν πάντα!
!!!!!!