Το "σπίτι" μου

Τα αθώα και τα ένοχα μυστικά

που έχουμε μοιραστεί...

Οι μουσικές που μας ενώνουν,
μας κάνουν να νοσταλγούμε, να αγαπάμε...

Οι αγωνίες και οι φόβοι μας που βρίσκουν καταφύγιο...
Η λάσπη που φάγαμε όταν ήμασταν πιτσιρίκια
και έγινε χρυσόσκονη στο πέρασμα του χρόνου...
Η Ασπασία και ο Κλεόβουλος,
τα στρατιωτάκια, η μικρή φωτογραφία, τα μπουγέλα που παίξαμε,
τα αυγά που κλέψαμε για να φτιάξουμε "ομελέτες", "ντολμαδάκια" και άλλα...
Τα ψέματα που είπαμε...
Οι συζητήσεις που άρχισαν πολλάαα χρόνια πριν
και συνεχίζονται μέχρι σήμερα...
Οι τούμπες που μετρήσαμε στο χιόνι
μέχρι να φτάσουμε σχολείο...
Οι δοκιμασίες που μας "επέβαλαν"
και οι άλλες που επιλέξαμε εμείς...
Οι φωτογραφίες στο συρτάρι με τα θαμπά χρώματα και τα
...αγαπημένα πρόσωπα!!!

Αυτοί είναι οι φίλοι μου!

Το σπίτι μου! Γιατί...

"ο καλός φίλος είναι στην ψυχή του ανθρώπου ό,τι το σπίτι για το σώμα!
Είναι το καταφύγιο από την βροχή και το κρύο,
το μέρος στο οποίο δεν φοράμε περιττά ρούχα!"

Σαν σήμερα...

το 1914, αρχίζουν οι πρώτες διώξεις εναντίον των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

το 1945, σ' ένα ερημικό οροπέδιο του Νέου Μεξικού, οι Αμερικανοί δοκιμάζουν με επιτυχία την πρώτη στον κόσμο ατομική βόμβα, με το κωδικό όνομα «Αγία Τριάδα».

το 1969, εκτοξεύεται το διαστημόπλοιο «Απόλλων 11» με τους αστροναύτες Νιλ Άρμστρονγκ, Μπαζ Όλντριν και Μάικλ Κόλινς, με προορισμό τη Σελήνη.

το 1985

πεθαίνει ο διάσημος Γερμανός συγγραφέας Μπελ Χάινριχ, που είχε τιμηθεί το 1972 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας,

ενώ την ίδια μέρα σε κάποιο άλλο σημείο της Ευρώπης

...γεννιέται μια μικρή σπίθα και μπαίνει στην ζωή μου!

Από εκείνη την μέρα -που είδα για πρώτη φορά ένα μικροσκοπικό χεράκι να με χαιρετά πίσω από ένα παράθυρο μαιευτηρίου- πέρασαν κιόλας... 25 ολόκληρα χρόνια!! Μάλιστα! Ένα ολόκληρο τέταρτο του αιώνα που το έχω μοιραστεί με μια σπίθα, την αδερφούλα μου! Ασημένια γεννέθλια επέτειος και ο απολογισμός ...
πολλά παιχνίδια, πολλές ζαβολιές, πολλές συζητήσεις, πολλές αγκαλιές, πολλά χάδια και φιλιά. Καυγάδες λίγοι μόνο κι αυτοί άνευ σημασίας. Ξεχασμένοι! Γιατί όπως έχει πει κάποιος οι άνθρωποι ξεχνούν τι ακριβώς είπες και έκανες αλλά πάντα θυμούνται πως τους έκανες να αισθάνονται!! Όμορφα!! Χρόνια όμορφα, χαρούμενα, αγαπημένα!! Αυτά θυμάμαι όταν αναλογίζομαι τον χρόνο που έχω μοιραστεί με τις αδερφούλες μου και αισθάνομαι πολύ τυχερή και ευλογημένη που τις έχω! Οι δυο τους είναι το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μου!!

Αγάπη ατελείωτη το κάθε μου γιατί, στα χρόνια μου να κρύβεσαι και να σε βρίσκω εκεί. Σε φέρνω μες στη σκέψη μου, στο νου μου όλο το χθες. Μια αίσθηση αξέχαστη οι δικές μας οι στιγμές!
Όποιο κομμάτι της ζωής μου και να δω πάντοτε ήσουν ό,τι είχα πιο γλυκό!

Μικρή μου σπίθα που μεγαλώνεις, να ζεσταίνεις πάντα με την παρουσία σου την ζωή μου!!

Μικρή μου, να ζήσεις Χρόνια Πολλά με Υγεία και να διατηρείς την σπίθα που έχεις!!
Το πνεύμα σου και το χαμόγελό σου να φωτίζουν πάντα!!!!!!!

Ένα μεγάλο φωτεινό Καλοκαίρι

"Αυτός είναι ο ήλιος που ποθούσα να δω.
Ο έξω κόσμος βιαστικά μεγαλώνει.
Βιάζομαι να πετάξω και γω
στον ουρανό σαν ασημένιο μπαλόνι.

Ο ορίζοντας άνοιξε σαν αγκαλιά
κι εγώ θα τρέξω σ' άγνωστα μέρη.

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι
πηδάει στο δρόμο απ' των σπιτιών τις σκεπές.
Είναι παιδί και με τραβάει απ' το χέρι.
Στο τέλος όλες οι υπόγειες στοές
βγάζουν σ' ένα φωτεινό καλοκαίρι.

Σ' αυτήν την κατήφεια δεν χωρούσα να ζω,
στους άλλους να βρίζω τα δικά μου τα χάλια.
Η αλήθεια μου έγινε θηλειά στο λαιμό
και η αγάπη γύρω απ' την καρδιά μου τανάλια.

Ας σβήσει απ' το στήθος μου αυτή η σκιά.
Όσα ο καιρός είναι να φέρει, θα φέρει.

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι...

Κι αν κάτι όλα μέσα μου τα βρίσκει λειψά
και κάθε γιορτή ένα σαχλό καρναβάλι,
ας στριμωχτεί στη σκοτεινή του σπηλιά
να περιμένει το φθινόπωρο πάλι
γιατί ο ορίζοντας άνοιξε σαν αγκαλιά
κι εγώ θα τρέξω σ' άγνωστα μέρη.

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι
πηδά στο δρόμο απ' των σπιτιών τις σκεπές.
Είναι παιδί και με τραβάει απ' το χέρι
κι οι σκόρπιες άκρες μου ενώνονται, δες."

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι... να έχουμε όλοι μας!!

Open Up

Τα κοριτσάκια νεαρής ηλικίας θα γράφουν για πολλά χρόνια ακόμα τα 'μυστικά' τους σε ημερολόγιο. Κάθε χρόνο θα ξετρυπώνουν καινούριοι συγγραφείς, ποιητές, ζωφράφοι και ένα σωρό άλλοι δημιουργικοί άνθρωποι που δεν μπορούν να επενδύσουν το μεγαλείο τους σε διαπροσωπικές σχέσεις. Θ' ανθίζουν πάντα όλοι αυτοί οι άνθρωποι κι ας μην διαβάζει κανείς τα βιβλία τους, κι ας μην υπάρχει ενδιαφέρον για την τέχνη τους. Θ' ανθίζουν όπως ανθίζουν τα λουλούδια από την φύση τους και όχι από την ματαιοδοξία τους μήπως κάποιος τα μυρίσει ή τα στολίσει στο όμορφο βάζο του. Η ψυχή θ' ανθίζει μέσα σε ημερολογιακά αποσπάσματα, ποιήματα και πίνακες. Δημιουργία προερχόμενη από ανάπηρες, ευνουχισμένες σχέσεις. Και δυστυχώς στο απροχώρητο έχει φτάσει το κακό που αποστηθίζεις τους στίχους του ανάπηρου ποιήματος και κρεμάς από θαυμασμό τον ανάπηρο πίνακα στους τοίχους σου. Για φαντάσου! Ψυχή... κρεμασμένη.

Κάνε μου μια χάρη σε παρακαλώ. Προσπάθησε να νοιώσεις τον άλλον και ξεδίπλωσε με την σειρά σου τις δικές σου σκέψεις και συναισθήματα. Μόνο αν χρειαστεί κλείσε την πόρτα και μην χαρίζεσαι. Άφηνε πάντα όμως ένα παράθυρο ανοιχτό για να είναι σε θέση η ψυχή σου να ξεγλιστρήσει και πάλι όταν βρει να ενωθεί. Μ' άλλα λόγια, μην σταματάς να επικοινωνείς, να ζωγραφίζεις,

ΝΑ ΑΝΘΙΖΕΙΣ!

(Open Up!! Παραβλέψτε παρακαλώ το κομμάτι της διαφήμισης και απολαύστε το τραγουδάκι.)

Ένα καράβι φεύγει

[...] Με κόπο συλλαβίζει ο κόσμος το όνομά του [...]

[...] και το που πάει κανένας δεν ξέρει.

[...] Οι άνθρωποι που κοιτάν στην παραλία
νοιώθουν πιο άδεια, πιο στενή την πολιτεία
και πιο γυμνή ο καθένας τη ζωή του
-σαν κάτι να τους έφυγε μαζί του.

(Κ.Ουράνης)
-----
Αααχ!!Αχ Καραβάκι μου!!!
-----

"Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;
Σε μάχεται η θάλασσα, δεν τη φοβάσαι;
Ανέμοι σφυρίζουν και πέφτει νερό,
πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;

-Για χώρα πηγαίνω πολύ μακρινή
θα φέξουνε φάροι πολλοί να περάσω
βοριάδες, νοτιάδες θα βρω μα θα φτάσω
με πρίμο αγεράκι, μ' ακέριο πανί.

-Κι αν οι κάβοι σου στήσουν τη νύχτα καρτέρι;
Απάνω σου αν πέσει το κύμα θεριό
και πάρει τους ναύτες και τον τιμονιέρη;
Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;

-Ψηλά στο εκκλησάκι του βράχου που ασπρίζει
για μένα έχουν κάμει κρυφή λειτουργία
ορθός ο Χριστός το τιμόνι μου αγγίζει
στην πλώρη μου στέκει η παρθένα Μαρία."

(Ζ.Παπαντωνίου)

Οίνος ευφραίνει καρδίαν

"Οίνος ευφραίνει καρδίαν"!! Έτσι δεν λένε;;
Χμμμ...μετά από κάποια κρασάκια και με όλη την καλή διάθεση θα ξεδιπλώσω μερικές στριμωγμένες... και ανακατεμένες σκέψεις μου!

Λίγο ασυνάρτητη αυτή η ανάρτηση αλλά...έχουμε και λέμε...

1. Ο κακός ο χρόνος αλλάζει. Ο κακός ο άνθρωπος δεν αλλάζει!!!

Καιρό τώρα στριφογυρίζει αυτή η σκέψη στο μυαλουδάκι μου και όλο την στριμώχνω στα ενδότερα γιατί κατά κανόνα είμαι άτομο που δεν αρέσκεται σε τέτοιου είδους κατηγοριοποιήσεις!! Πίστευω πως όλα αλλάζουν (είτε αντικειμενικά, είτε υποκειμενικά). Κατά συνέπεια πιστεύεω -και κυρίως θέλω να πιστεύω- πως και οι άνθρωποι υπόκεινται στον παραπάνω νόμο της φύσης. Τέλος, πιστεύω στις 'δεύτερες ευκαιρίες' γενικά, και ειδικά όσο αφορά εντυπώσεις, πράξεις και παραλείψεις ανθρώπινες. Τι γίνεται όμως όταν τα αρνητικά συμπεράσματα που έχεις σχηματίσει για κάποιον άνθρωπο συστηματικά επαληθεύονται; Μπορεί κάποιος να χαρακτηριστεί κακός ή καλός άνθρωπος σε γενικές γραμμές; Κι αν ναι..., κατά πόσο είναι εφικτό να αλλάξει ο 'κακός' (και να περάσει στην αντίπερα όχθη); Για τον 'καλό' δεν αναρωτιέμαι. Η απάντηση είναι εύκολη...και είναι...'εύκολα'(μια στιγμή να σε πάρει ο ύπνος και 'τσουπ' ξυπνάς διαφορετικός)!

"Pax pax coax!! Εγρήγορση και ύπνος" είναι ίσως η ισορροπία μεταξύ 'καλού και κακού'.
Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια όμως!!

Πάμε παρακάτω.

2. Δεν ακούω, δεν μιλάω, (δεν) βλέπω.

Μύθος ή πραγματικότητα πως όταν κάποιες αισθήσεις υπολειτουργούν, κάποιες άλλες υπερλειτουργούν; Κι αν ναι, είμαστε πεπεισμένοι πια πως οι μόνες αισθήσεις μας είναι η όραση, η ακοή, η αφή, η όσφρηση και η γεύση;
Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια όμως!!

Πάμε παρακάτω.

3. "Δεν μπορείς να μπεις στο ίδιο ποτάμι δύο φορές. Ο ποταμός δεν θα είναι ο ίδιος, ούτε κι εσύ" (Ηράκλειτος)

Εεε ναι!! Πιστεύω είπαμε στην αλλαγή και δίνω απλόχειρα δεύτερες ευκαιρίες...στους ανθρώπους. Σημείωση-σημείωση ωστόσο για όσους μπαίνουν στο ίδιο ποτάμι 'δεύτερη' φορά!! Κάποια πράγματα φαινομενικά μοιάζουν ίδια, δεν είναι όμως! Είναι καλύτερα, χειρότερα ή απλά διαφορετικά!
Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια όμως!

Πάμε παρακάτω.

4. Εεεε...εσύ που πας φαντάρος και που διαβάζεις αυτή την στιγμή την ασυνάρτητη ανάρτησή μου...Εδώ είναι ο χώρος σου!! θα 'θελα να σου πω πολλά και να σου γράψω ακόμη περισσότερα αλλά αδυνατώ αυτή την στιγμή, αυτή την χρονική περίοδο. Περιορίζομαι λοιπόν να σου πω πως ο,τι κι αν βρεις (ή δεν βρεις..) εκεί που θα πας αύριο, μην σε προβληματίζει! Τίποτα δεν μπορεί να σε πάει πίσω! Όπως και να κυλά η ζωή (αργά ή γρήγορα), σε πάει μπροστά!! Κι εσένα συγκεκριμένα, αν έχεις λίγη πίστη στον εαυτό σου, υπομονή και επιμονή, η ζωή θα σε πάει πολύ μπροστά γιατί είσαι πολύ προικισμένος σε πνεύμα φίλε μου! Να το εκλάβεις αυτό ως δημόσια δήλωση!! ;-)

Last but not least..

5. Μανούλα Μου Σ'αγαπώ Πολύ!!!!!
Κάθε Μέρα είναι η μέρα σου!!!!!

MayDay-MayDay

Καλό Μήνα και Καλή Εβδομάδα σε Όλους μας!

Μήνας ήτανε και πάει! Σαββατοκύριακο ήτανε και πέρασε!! Κόσμος ξεχύθηκε στις ταβέρνες, στις παραλίες, στους αγρούς κ.ο.κ!! Κόσμος "'Επιασε" τον Μάη και κοσμάκης άφησε πίσω την Πρωτομαγιά με σχετικό προβληματισμό. Η αδιαφορία που μας οδήγησε σαν έθνος από την απεργία στην αργία, εν τέλει μας έφερε αντιμέτωπους με την χρεοκοπία!! May Day!! May Day!! Ένας μετά τον άλλον αρχίζει να αντιλαμβάνεται την δεινή μας κατάσταση και να αναρωτιέται πως φτάσαμε ως εδώ, στο «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του 2010

... περιμένοντας τους βαρβάρους!

"Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι; Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.
- Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία; Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;
- Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα. Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί; Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν [...]."


(Κ.Π.Καβάφης)

Οι βάρβαροι θα έρχονται και θα ξανάρχονται -φοβάμαι- όσο συνεχίζουμε να βλέπουμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Όσο συνεχίζουμε να επιρρίπτουμε τις ευθύνες στο ΠΑ.ΣΟ.Κ (ενωμένο Δ.Ν.Τ πλέον), στην Νέα Δημοκρατία και στην υπόλοιπη παρέα των 300 που δεν προασπίζεται τα συμφέροντα μας, στον Έλληνα μεγαλοεπιχειρηματία που αυξάνει τον πλούτο του εις βάρος της κατώτερης οικονομικής τάξης, στον Ευρωπαίο που υπονομεύει με την σειρά του εμάς τους Ελληνάρες, στον Αμερικάνο και στα Mc Donalds του, στο G8 (φτου και βγαίνω), στα κατευθυνόμενα media, στο κωλοσύστημα γενικότερα, στον μανάβη, στον μπακάλη, στον τάδε και τον δείνα, δεν βλέπουμε κατάματα την αλήθεια. Κατά την γνώμη μου η ευθύνη βαραίνει όλους μας. Για την ξεφτίλα μας και τον ξεπεσμό μας, στον καθένα αναλογεί μερίδιο ευθύνης (σ' άλλον μεγαλύτερο και σ΄ άλλον μικρότερο). Η Αδιαφορία μας ή πιο σωστά το Επιλεκτικό Ενδιαφέρον που επιδεικνύουμε ως έθνος, μας απομάκρυνε πολύ από το 'εμείς' και γίναμε βάρβαροι μεταξύ μας.

Φτου Ξελεφτερία!!
Είναι αρχές ακόμη. Ας μην αναρτήσω τα μαύρα κατάρτια από τώρα...
Σας αποχαιρετώ με μια γλυκιά μελωδία